Küçük bir oyun -- Tezat
küçücük dünyamda
küçük bir oyun yarattım
kırmadın katıldın bu oyuna
öyle güzeldi ki küçük oynumuz
öyle zararsız, öyle masum , öyle yalansız
hatta öyle çok sevdim ki oyunumuzu
gerçek sandım zaman zaman
kaptırdım kendimi bu güzel oyuna
bitmeyecek , hep sürecek gerçeğim sandım
sonra uyandım rüyadan
oyundu bu ve oyunun kurallarına aykırıydı seni sevmek
oynanacaksa kurallarına göre oynanmalı oyun
sevmek acıdır
bir kez sevdin mi başlar kalp ağrıları
bitmek tükenmek bilmez
hiçbir zaman tam mutlu etmez
yarımdır sevmenin mutlulukları
bir yandan mutlu etse bir yandan acıtır
biz bu oyuna küçük mutluluklarımızı paylaşıp
onları kocaman mutluluklar yapmak
üzüntülü anlarımızı paylaşıp hüznün yükünü hafiletmek için başlamıştık..
öyleyse sevmemek , bağlanmamak olmalı kuralımız
peki...
kurallar, yasaklar
hapsedebilir mi sevgiyi yüreğe ?
susturabilir mi sevginin çaresiz seslenişini ?
peki bi insanın ne kadar duymamazlıktan gelebilir sevginin seslenişini ?
göz göre göre savurabilir mi sevgiyi bi kenara ?
değer mi acı çekmeyeyim , canım yanmasın derken sevgiyi harcamaya?
hakkımız var mı kalbi sevgiden mahrum bırakmaya?
hüznüyle mutluluğuysa bir mucize değil mi sevgi ?
bulmuşken kaçmak neden?
bilmiyorum nasıl bir TEZATTIR bu bendeki
