Bana Dair
Hiç kimsenin olamadım ben,
Hiç bir yere ait olamadım.
Ne gidebildim,
Ne kalabildim,
ne sevebildim,
ne de sevmedim.
hep ortada,
belirsiz bir çizgideydim...
ne başkaları çözebildi beni,
ne de ben kendimi.
herkes benim olsun istedim,
ben kimsenin olmadım
ne gitmem gereken yere gittim,
ne de olduğum yerde mutlu oldum.
sevgiler sunuldu kristal kalplerde,
Elimin tersiyle ittim, istemedim.
yalnızlığı istedim
bazı zamanlar onu bile istedim
kimseyi üzmek istemedim aslında
beni bana bıraksalardı yeterdi...
cümlelerde özne olabilirdim aslında;
ben belirsiz bir cümlenin
belirtisiz nesnesi olmayı tercih ettim...
sordum durdum kendime
neydi istediğim hayattan
bunun bile belli cevabı yok aslında
sahip olamadığım her şeyi istedim,
elde edince de
bıraktım istemez oldum.
bencilce bu biliyorum
kendimi üzmemek adına
görmedi kimseyi gözlerim
ruhumda biriktirdim günahları
kapadım gözlerimi kalbime verdim bu yükü
üzdüm başkalarını
onları üzdükçe bende üzüldüm
tükettim kendimi...
sevgi durağına giden tüm trenleri kaçırdım...
her şey benim olsun istedim
ben hiç bir şey oldum...
**Bazen çok şey olduğunuzu zannedersiniz o an hayatın merkezisinizdir,
sevenleriniz daha doğrusu yalandan sevenleriniz sizi zirveye taşımıştır.
ve bir gün o zirveden aşağıya baktığınızda kimse yoktur ardınızda koskocaman bir yalnızlık, aynaya bakarsınız gördüğünüz yine Hiç'ten başka bir şey değildir...
